Van Jekyll tot LAB71: Cannondale’s enduro-revolutie
Een terugblik op de rijke geschiedenis van Cannondale in de endurosport.
We zijn gek op enduro. Echt waar. Vanaf het allereerste begin zit deze discipline diep verankerd in het DNA van Cannondale.
Het merk stond aan de basis van grote successen binnen de sport. Zo won Jérôme Clementz de allereerste wereldtitel in de endurosport op zijn Jekyll, en pakte Ella Conolly recent nog de wereldtitel op een nieuwe, speciaal ontwikkelde machine. Ook toen de sport de elektrische kant opging, bleef Cannondale vooroplopen, met de E-EDR-wereldtitel in 2025 dankzij de krachtige Moterra LT.
Daarnaast investeert Cannondale al jaren in de groei van de sport. Het merk ondersteunt rijders en wedstrijden wereldwijd, werkt samen met invloedrijke namen binnen de scene en begeleidt jong talent via het North American Farm Team-programma.
Door de jaren heen resulteerde dat niet alleen in overwinningen, maar ook in de ontwikkeling van iconische fietsen die de sport mede hebben gevormd. Eén ding is daarbij altijd hetzelfde gebleven: de pure passie voor enduro.
Afhankelijk van wie je het vraagt, is enduro óf het beste wat de mountainbikesport ooit is overkomen, óf een hype die alweer op zijn retour is. Voor de één is het de redding van pure, avontuurlijke mountainbike-events, voor de ander een lastig te organiseren en moeilijk te commercialiseren discipline. De waarheid? Die ligt ergens in het midden – en juist dat maakt enduro zo interessant.
Voor wie nieuw is in de sport: Enduro combineert het beste van een lange dag mountainbiken met een competitief element. Rijders trekken samen een indrukwekkend gebied in, klimmen in een gemoedelijk tempo omhoog en dalen vervolgens zo snel mogelijk af over uitgezette trails, waarbij de tijd wordt gemeten. Daarna begint het spel opnieuw – meerdere keren per dag.
Enduro vraagt om een unieke mix van conditie, uithoudingsvermogen en technische skills. Het is minder extreem dan pure cross-country als het gaat om fysieke belasting, en minder compromisloos dan downhill als het draait om afdalingstechniek. Juist die balans maakt de sport toegankelijk én uitdagend.
Bovendien zorgt het tijdgebaseerde wedstrijdformat ervoor dat iedereen op zijn eigen niveau kan meedoen. Of je nu jaagt op een podiumplek of simpelweg de strijd aangaat met jezelf of je vrienden – enduro biedt ruimte voor iedere mountainbiker.
Tijdens enduro-evenementen hangt een unieke sfeer van kameraadschap en gedeeld plezier. Het doet denken aan de begindagen van het mountainbiken, toen de sport nog puur en ongedwongen was—voordat alles werd opgedeeld in disciplines en prestatieniveaus.
Het principe is eenvoudig: kom opdagen met je fiets, rijd zo hard als je kunt en geniet van elke seconde. Meer heb je niet nodig.
Enduro is misschien niet voor iedereen, maar wel toegankelijk voor iedereen die het wil proberen. Of je nu voor de competitie gaat of gewoon voor de ervaring: jouw enduro-avontuur maak je helemaal zelf.
Ook rijders van Cannondale wisten deze vrijheid al vroeg optimaal te benutten. Nog vóór het moderne enduro-tijdperk begin jaren 2000 echt vorm kreeg—mede dankzij pioniers als Fred Glo, Enrico Guala en Franco Monchiero—verlegden gesponsorde rijders al hun grenzen in zogeheten proto-enduro-events.
Wedstrijden zoals Megavalanche, Mountain of Hell en de Amerikaanse Super D-races, waaronder de Downieville Classic, vormden het speelveld. Hier kwamen downhill en crosscountry samen in één discipline, waarbij zowel uithoudingsvermogen als technische afdalingsskills essentieel waren.
Deze uiteenlopende eisen dwongen rijders én fabrikanten om anders naar fietsen te kijken. Het leidde tot de ontwikkeling van een nieuw type mountainbike: licht en efficiënt bergop, maar tegelijk robuust en capabel in de afdaling. Precies die balans vormde de basis voor wat we vandaag kennen als de all-mountain- en endurofiets.
Een van de eerste fietsen die de kloof tussen crosscountry en downhill wist te overbruggen, was de iconische Jekyll van Cannondale. Deze fiets combineerde een laag gewicht met indrukwekkende duurzaamheid en introduceerde een innovatief achterveersysteem waarmee rijders de geometrie konden aanpassen: strak en efficiënt voor beklimmingen, of juist laag en stabiel voor technische afdalingen.
Deze filosofie werd verder doorontwikkeld in de Prophet, een robuuste en efficiënte trailbike met twee standen voor geometrie-aanpassing. De Prophet groeide uit tot een favoriet onder agressieve trailrijders wereldwijd en speelde een belangrijke rol in de eerste grote successen van Jérôme Clementz, onder andere tijdens wedstrijden als de Megavalanche en Mountain of Hell.
De meesten van ons zijn opgegroeid met het idee dat avontuur altijd ver weg moet zijn. Dat het iets is van verre oorden op stoffige, oude kaarten, en dat het een minutieuze planning, visa's, vaccinaties en het opzeggen van je baan vereist.
De waarheid is dat avontuur niet per se ver weg hoeft te zijn. Dat het niet wordt gemeten in het aantal stempels in je paspoort, en dat je echt geen maanden uit je gewone leven hoeft vrij te maken om dat verlangen te stillen dat we allemaal weleens voelen.
Langzaamaan beginnen we te begrijpen dat avontuur een mindset is. Iets wat niet alleen te vinden is aan de randen van de aarde, maar eerder aan de randen van onze dagelijkse routine.
In deze periode bracht de Jekyll van Cannondale Jérôme Clementz naar de allereerste titel in de Enduro World Series 2013. Tegelijkertijd wist de fiets ook de Amerikaanse endurolegende Mark Weir en zijn bekende crew uit Noord-Californië te overtuigen om voor Cannondale te kiezen.
Weir was een van de eerste Noord-Amerikaanse rijders die deelnam aan de opkomende Europese endurowedstrijden en groeide uit tot een belangrijke ambassadeur van de sport. Hij reed wedstrijden over de hele wereld en organiseerde zelf evenementen, zoals zijn TDS enduro-race in Marin County—een wedstrijd die al jarenlang door Cannondale wordt ondersteund.
Die betrokkenheid bij de sport is sindsdien alleen maar gegroeid. Cannondale sponsorde en ondersteunt wereldwijd tal van wedstrijden, waaronder de Cannondale Enduro Series, de British Enduro Series en de Western Cape Enduro Series in Zuid-Afrika. Ook evenementen zoals Big Ride Enduro in Spanje maken deel uit van die rijke historie.
Vandaag de dag zet het merk die lijn door met initiatieven zoals de North American Enduro Cup en een vernieuwde Cannondale Enduro Series. Daarmee bewijst Cannondale dat, ondanks alle evolutie in materiaal en niveau, de kern van enduro onveranderd blijft: passie, progressie en een sterke community.
Ook de uitrusting bleef zich in hoog tempo ontwikkelen. Naarmate wedstrijdformats en parcoursen veranderden, evolueerden ook de fietsen van Cannondale om rijders optimaal te ondersteunen.
Waar eerdere OverMountain-modellen nog gebruikmaakten van 26-inch wielen en opvallende pull-shock-technologie, maakte het merk in 2018 een duidelijke stap richting de moderne endurofiets. Met een volledig vernieuwde Jekyll werd de overstap gemaakt naar grotere wielen en een eigentijds platform, klaar voor de steeds veeleisendere trails en wedstrijden.
De fiets werd uitgerust met 27,5-inch wielen en een innovatieve dual-mode schokdemper, de Gemini, die tijdens het rijden kon schakelen tussen 165 mm en 130 mm veerweg. Hierdoor hadden rijders een voordeel, zowel bergop als bergaf.
Al snel evolueerde het ontwerp naar een 29-inch versie, omdat grotere wielen steeds meer de norm werden in de wereld van agressieve afdalingen. In die periode begon enduro racen steeds meer te lijken op downhill: de parcoursen werden technischer en de fietsen robuuster, modellen die een paar jaar eerder nog niet zouden misstaan hebben in de World Cup DH.
In 2021 reageerden we met een ingrijpende herziening van het Jekyll-platform. We namen afscheid van het gevoel van een grote trailbike met dubbele veerweg uit eerdere generaties en introduceerden in plaats daarvan een volledig op afdalingen gerichte racefiets met tussenwielophanging.
Deze snelle, agressieve discipline kende veel succes onder een nieuwe generatie rijders, waaronder Mitch Ropelato, Kera Linn, Iago Garay en Ella Conolly. Voor velen leek de verschuiving naar hyperagressieve parcoursen en fietsen met grote veerweg echter de enduro-discipline weg te drijven van zijn mountainbike-roots: één fiets voor alles, zowel omhoog klimmen als omlaag racen. Veel organisatoren deelden die mening, en de parcoursen zijn de laatste tijd iets minder extreem geworden. Daarbij ligt de winnende rijstijl nu meer bij precisie en finesse dan bij brute kracht. Het was duidelijk tijd voor een nieuwe evolutie van endurofietsen.
In nauwe samenwerking met onze renners begonnen we ideeën voor de toekomst uit te werken. De fiets moest robuust genoeg zijn om vol gas door ruig terrein te gaan, maar tegelijkertijd licht en wendbaar om de juiste lijnen te kiezen en hem precies te plaatsen waar je wilde. Hij moest genoeg veerweg hebben om afdalingen te domineren, maar ook efficiënt en snel zijn tijdens het klimmen. Kortom: een eenvoudige, intuïtieve mountainbike, klaar voor de strijd tussen de finishlijnen of voor een korte rit op lokale trails – een fiets die de allround-mentaliteit van enduro volledig belichaamt.
Na jaren van dromen, testen en verfijnen, kwam het LAB71-prototype uit het lab: een endurofiets zoals hij bedoeld was. Een eerbetoon aan de race- en rijstijl waar we zo van houden, en een fiets waarvan we wisten dat hij klaar was om te racen. En dat bleek geen overdrijving. Vraag het maar aan Ella Conolly: met het LAB71-prototype reed ze rechtstreeks naar de hoogste trede van het podium tijdens de Enduro Wereldkampioenschappen van 2025. De toekomst van enduro ziet er rooskleuriger uit dan ooit.
Lang leve Enduro!
