Verslag Cyclofest door Bert Hartman (Haarlem Sport)

Iets bijzonders

“Weet u misschien wat hier voor iets bijzonders aan de hand is?”, vroeg een voorbijganger, doelend op het orkest en de drommen mensen op straat. De man bleek een Zeeuw, die de volgende ochtend al vroeg op Schiphol moest zijn om een vlucht te halen. “Ik slaap vannacht in Haarlem. Elke keer als ik hier in de buurt ben, loop ik even naar Bike Planet. Gewoon omdat het zo’n gave zaak is, met te gekke spullen en vriendelijke mensen met hart voor het fietsen.”

De reiziger kon bijna een ingehuurde figurant zijn in een gelikte commercial. Hoewel hij daarvoor toch iets te blij verrast was door het spektakel in de Gierstraat. “Oh, is de winkel overgenomen?” Jazeker, die man in streepjespak, met koperen roeptoeter kende hij wel. Die had hij al veel vaker in de zaak gezien. “Is dat de nieuwe eigenaar? Tof!”

Bike Planet ging begin dit jaar over in nieuwe handen. En dat mocht gevierd, met een Cyclofest. Eerlijk gezegd kende ik de term niet, maar ik kon me er ter plekke gelijk van alles bij voorstellen. Kort door de bocht: ‘cyclisten’ zijn een speciaal volkje. Authentiek, eigenwijs en zelfbewust. Termen die ook zeker van toepassing zijn op gastheer en animator Sebastiaan Haaker.

Grote gemene deler op de gastenlijst was ‘liefde voor de fiets’. Voor de een gewoon voor een ontspannen blokje om. Voor de ander om een ultieme prestatie te leveren. Dat ik er zelf ook stond met een koele AA-IPA (After Activity Indian Pale Ale) in de hand, tussen de fietsen, de frames, de helmen en de shirts, was een toevallige samenloop van omstandigheden. Hoewel toeval misschien niet bestaat, in de gedachtegang van de man in streepjespak, alias Cyclosophia.

Enkele maanden eerder was ik zoekende naar geschikte partners voor een zakelijk sportproject. “Dan moet je zeker ook Sebastiaan Haaker eens benaderen,” had iemand me tijdens een nieuwjaarsreceptie op het hart gedrukt. “Die is altijd wel in voor dat soort dingen.”

Wat volgde was een ontmoeting in ‘zijn’ nieuwe zaak. Het werd een bliksembezoek, want de inkt van de overnamecontracten was amper droog en er lagen nog bergen werk te wachten. De passie voor de wielersport spatte er in dat kwartiertje van af. “Een filosoof kijkt toch anders naar een zaak, dan een pure winkelier…” Die zin bleef me het meeste bij.

En aan de desk waar wij elkaar voor het eerste de hand schudden, stond Laurens ten Dam tijdens het Cyclofest een flink bord met hapjes naar binnen te werken. De profrenner was die middag na een lange training vastgelopen in de file op de A2 en scheurde van de honger. Dat hij zodoende niet op tijd was voor het doorknippen van het lint, had niet eens voor stress gezorgd bij de organisator. Dochterlief kon dat ook prima. En dat bleek. Vrolijk, maar kordaat knipte ze Bike Planet ‘officiéél vóór geopend!’

Het publiek stroomde het nieuwe eigen domein van Sebastiaan Haaker binnen en er werd geproost, gedronken, gegeten, gekletst, gelachen, gezongen en gedanst. Kenners lieten tussendoor hun blikken gaan over het nieuwste model mountainbike en verbloosden niet bij het lezen van het prijskaartje. ‘Zo’n lichtgewicht fiets, met zo’n vernuftige derailleur is dat gewoon dubbel en dwars waard…’.

Halverwege het feest beklom Ten Dam alsnog het podium om zijn indrukken over Bike Planet met de aanwezigen te delen. “Dit is een wielerzaak, zoals een wielerzaak hoort te zijn.”

Ongecompliceerde renners recenseren blijkbaar ook ongecompliceerd. “Sebastiaan vertelde me al aan de telefoon dat er vooral een goed feest moet worden gebouwd.” Missie geslaagd, concludeerde Ten Dam, die even later zijn in het magazijn gestalde racefiets van achteren haalde, zijn hand opstak voor een laatste groet en in stijl de inmiddels donkere Gierstraat in fietste.

Ik liep er achter aan, in de wetenschap: Bike Planet heeft een nieuwe eigenaar, maar blijft gewoon die gave zaak, met die te gekke spullen en die vriendelijke mensen met hart voor het fietsen.

Best bijzonder.

Bert Hartman
(Uitgever Haarlem Sport)